𝐖𝐨𝐖 𝐄𝐩𝐮𝐛 𝐊𝐟𝐱

  တခါတလေ စိတ်တွေ မွန်းကျပ်လာရင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဒဿနတွေ မပါဘဲ ခပ်ပေါ့ပေါ့ ရယ်လိုက်ရုံနဲ့ အမောပြေမယ့် စာမျိုးကိုပဲ ကောက်ကိုင်ချင်မိတတ်ပါတယ်။ နီကိုရဲရဲ့ ‘ကျွန်တော်နှင့်လက်တွဲဖော်များ’ ကို ကျနော် ပြန်ဖတ်ဖြစ်တော့လည်း အဲဒီလို ခေါင်းပေါ့ပေါ့နဲ့ စာမျက်နှာတွေကို လှန်မိတာပါပဲ။ စာရေးသူကိုယ်တိုင်က မဂ္ဂဇင်းတိုက်တွေဆီ စာမူတွေပို့ရင်း အပယ်ခံရဖူးတဲ့၊ စာမျက်နှာပေါ် ရောက်ဖို့ လနဲ့ချီ ရင်တမမ စောင့်ခဲ့ရဖူးတဲ့ သူ့ဝတ္ထုတိုတွေကို “ငြိုးရိပ်သင့်တဲ့ ပီတိရနံ့” တွေ စွဲကျန်နေတဲ့ သူ့ဘဝရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေလို တန်ဖိုးထားပြီး စုစည်းထားတာပါ။ ဝတ္ထုတိုတွေကို ဖတ်နေတုန်း ကိုယ့်ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်က ကြောင်တောင်တောင် အလွဲတွေကို မလုံမလဲနဲ့ ပြန်မြင်ယောင်လာရပါတယ်။ ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ စကားစမြည် ပြောချင်လွန်းလို့ အိမ်ကကြောင်ကို ဗန်းပြပြီး အကွက်ဆင်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ပုံတွေ၊ ချစ်သူနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တဲ့နေ့ကျမှ ညာဘက်ချိုင်းကြားက ကိန္နရာနာကြောင့် ကိုယ်တစ်ခြမ်းစောင်း ဒရိန်းပြ လျှောက်နေရတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက ရယ်စရာကောင်းရုံတင် မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီ ဟာသတွေရဲ့ အောက်ခြေမှာ မိန်းကလေးရှေ့ မျက်နှာမငယ်ချင်တဲ့ သာမန်ကောင်လေးတွေရဲ့ ...

                    ထိုနေ့ နေ့ခင်းသည် တော်တော်ပျင်းဖို့ကောင်းသော မိုးရာသီ နေ့လည်ခင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဆယ့်တစ်နာရီလောက်က မိုးက ကြမ်းကြမ်း ရွာသဖြင့် ကျွန်တော် တစ်မှေးလောက် ကွေးလိုက်သည်။ အခု အိပ်ယာက နိုးတော့ လူက လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေသည်။ စိက်ကလည်း သွက်သွက်လက်လက် မရှိလှ။ မိုးတိတ်သွားသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် စိမ်းစိုကာ ကြည့်၍ကောင်းနေသော်လည်း ကျွန်တော့်ခံစားချက်တွင် တစ်ခုခု လိုကာနေသည်။  ဒါနှင့် ဝရန်တာမှာထွက်ကာ ဆေးလိပ်ကလေး ဖွာရင်း လမ်းကို ငေးနေမိသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် "ကောင်လှိုင်းချည်မုန့်၊ ထန်းသီးမုန့်၊ မုန့်ဦးနှောက်" ဆိုသော နာမည်များကို ဆွဲဆွဲငင်ငင် အော်ကာ ဖြတ်သွားသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို မြင်သည်။ မုန့်ကလေးဝယ်ပြီး ရေနွေးကြမ်းကလေးနှင့် တီးရမလားဟု ကျွန်တော် စဉ်းစားသည်။ သို့သော် ဆုံးဖြတ်ချက်က မကျ။ လူက တွေတွေဝေဝေဖြစ်ကာနေ၏။ ဈေးသည်ကတော့ ကျွန်တော် ချီတုံချတုံဖြစ်နေတာကို သိဟန်မတူ။ သူ့ပုံမှန်ခြေလှမ်းနှင့် ပုံမှန်အသံကို အော်ကာ လျှောက်သွား၏။ ခဏကြာတော့ လေဒီချပ်ပြားက သူ့ဗိုက်ကလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အသာပင့်ကာ အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်လာ၏။ ကျွန်တော့်လေဒီချပ်ပြားက ကိုယ်ဝန်လေး...

လူနှင့် သူတို့၏ဟာသများ - ၁  " ရယ်သံကို စားမြုံပြန်သူ နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း " နီကိုရဲ    လောကတွင်ရှိသော သတ္တဝါများအနက် လူသည် ရယ်တတ်သော ၊ ရယ်နိုင်သော သတ္တဝါ ဖြစ်သည် ။ လူနှင့် တိရိစ္ဆာန်တို့၏ အဓိက ကွာခြားသော အချက်မှာလည်း ထိုအချက်သာ ဖြစ်၏ ။ တိရိစ္ဆာန်များသည် နာကျင် သည့်အခါ အော်ဟစ်နိုင်သော်လည်း ပျော်ရွှင်သည့်အခါ အမူအရာပြရုံမှ လွဲ၍ အသံထွက်ကာ မရယ်မောနိုင်ကြချေ ။ ထို့ကြောင့် ရိုးသားသော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ရပ်နှင့် တွေ့သောအခါ အသံထွက်၍ အားရပါးရ ရယ်မောခြင်းကို လူတစ်ယောက်၏ ရပိုင့်ခွင့်အဖြစ် တိတိကျကျ လုပ်ရန် သင့်ပါသည် ။   ရယ်မောပျော်ရွှင်ခြင်းကို စတင် ကြုံတွေ့ကြရသည့်အခါ ထိန်းချုပ်တတ်သော သတ္တဝါမှာ မိန်းကလေးများ ဖြစ်ကြသည် ။ ထိုသို့ ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာလည်း ရယ်ခြင်းနှင့် ပတ်သတ်၍ သူတို့၏ အလှအပ ၊ စာရိတ္တအပေါ်တွင် ဆုံးဖြတ်ထားသော အချက်အလက်များ ရှိနေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည် ။ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောလျှင် မိန်းမကောင်း မဟုတ်ဟု သူတို့ ဆုံးမခံထားရသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည် ။ သာမန်ရယ်စရာ နှင့်တွေ့လျှင် မိန်းကလေးများ ပြုံးတတ်ကြ၏ ။ တော်တော် ရယ်ရသော ကိစ္စနှင့် တွေ့လျှင် တခစ်ခစ် အသံပေးသည် ။ လုံ...