𝐖𝐨𝐖 𝐄𝐩𝐮𝐛 𝐊𝐟𝐱

ဟင်္သာငှက်တို့ အမြင့်ပျံကြရာ အရပ်ဝယ်  စစ်ပွဲတွေဆီကနေပြီးတော့ နှစ်လိုဖွယ် ပြန်ပြောင်း ပြောပြစရာတွေ ကျန်ခဲ့တယ်ဆိုတာမျိုးဟာ အတော်ကို ကမောက်ကမနိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါ။ သတ်ကြသေကြ၊ လုကြယက်ကြ၊ သိမ်းပိုက်ကြ၊ စတေးကြ မျက်ရည်တို့၊ သွေးတို့လောက်သာ စွန်းထင်းကျန်ရစ်တတ်တယ် ဆိုပေမဲ့ ဒီစစ်ပွဲတွေ ထဲကပဲ သူရဲကောင်းတွေ၊ သစ္စာရှိမှုတွေ၊ လူသားဆန်စွာ မျှော်ခေါ်စဉ်းစားပုံတွေ စသည်ဖြင့်လည်း တွေ့ရတတ်ပါတယ်။ မထင်ရှားဘူး ဆိုရင်တောင် မဖြစ်မနေ ပါဝင်နေတတ်တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတချို့ကိုလည်း ရန်ဘက်အချင်း ချင်းကြားမှာ တစ်ခါတလေ တွေ့ဖူးကြမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ စစ်ရိပ်စစ်ငွေ့တွေနဲ့ ဖုံးနေတဲ့ မြင်ကွင်းမို့ ကြည်လင်လှတယ် ရယ်လို့တော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့လေ။  သမိုင်းတစ်လျှောက် ကမ္ဘာမှာကော၊ မြန်မာမှာကော ခေါင်းစဉ်အမျိုးမျိုးနဲ့ စစ်ပွဲတွေ ဒုနဲ့ဒေး ရှိခဲ့ပါတယ်။ အလက်ဇန္ဒားတို့က စလို့၊ ဆီဇာရယ် မက်အန်ထော်နီနဲ့ ကယ်လီယိုပက်ထရာရယ်၊ ဘာသာရေး အကြောင်းပြုတဲ့ ခရူးဆိတ် စစ်ပွဲလိုမျိုးရယ်၊ ဇမ္ဗူဒိတ်ကျွန်း အိပ်မက်နဲ့ အသောကရာမ ဖန်တီးတဲ့ နယ်ချဲ့စစ်ရယ်၊ တော်လှန်စစ်ကနေ လောဘလွန်သွားတဲ့ ကိုရီးယားဧကရာဇ် ဂျိုယောင်းရဲ့ ဘားဟယ်အင်ပါယာ တည်ထောင်ခန်းလိုမျိုး၊ လူပုပု နပိုလီယံ...

ထက်ဝက်စား   ငါ သယောစေး သက်တော့ ဖြူဝင်းက ရယ်နေတယ်။ ရေနံဆီတို့ ဓာတ်ဆီတို့ ထိမိရင်လည်း ငါက သက်တတ်သေးတယ်။ လည်ပင်းတွေ ကျောကုန်းတွေမှာဆို အနီဖုတွေ တစ်ပြင်လုံးပဲ။ ရဲရဲကို တောက်နေတာပဲ။ သယောပင်တို့ သယောသားတို့ ဆိုတာကလည်း ဒီနေရာ ဒီဒေသက လူ တွေနဲ့ ကင်းလို့မှ မရတာ။ နွားတဲ၊ ပိုက်တဲ၊ ငါးလှန်းစင်၊ ငပိလှန်းစင် အားလုံးလိုလို သယောသားတိုင်တွေနဲ့ပဲ လွယ်လွယ်သုံးရတာကို။ တော်ရုံဆိုရင်တော့ မထမ်းမိ မကိုင်မိအောင် နေတာပါပဲ။ ပိုက်သူကြီးက ထမ်းဆိုတော့ လည်း ထမ်းပေါ့။ ငါက ထက်ဝက်စားပဲ ဘာပြန်ပြောရဲမှာလဲ။ ငါတို့မှာ လူအယောက်နှစ်ဆယ် ရှိတယ်။ တခြားပိုက်တွေမှာလည်း ပိုက်တစ်ဖောင်ကို လူနှစ်ဆယ် လောက်ပဲ။ ပိုက်သူကြီးရယ် ပဲ့စီးဦးစီးရယ် ကတော့ ရသမျှ တစ်ဝက်ယူတယ်။ ကျန်တဲ့ ထက်ဝက်ကို ငါတို့ လူနှစ်ဆယ် က ဝေယူပေါ့။ ရှင်းတယ်။ အရင်းအနှီးလည်း စိုက်စရာ မလိုဘူး။ စိုက်စရာ အရင်းအနှီးလည်း တစ်ပြားမှ မရှိဘူး။ ရှင်းတယ်။ ထက်ဝက်ရလို့ ထက်ဝက်စားလို့ ခေါ်ကြတာ ရှင်းကို ရှင်းတယ်။ ကြွေချိုင်မှာတော့ ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်နေကြလဲ မသိဘူး။ အမေကြီးက ဒီလာခါနီး အကန်တော့ မခံဘူး။ အနားမလာဖို့ ပြောတယ်။ ချောင်းဆိုးတာ အရင်ကထက် သွေးတွေ ပိုပါနေတယ်။ ငရုတ်ကောင်းဆေးရုံက ဒေါက်တာဖေမြင့...

အနော်မာရှင်းတမ်း   ကိုရုဆိုးရေ သကျတွေထဲမှာမှ သာကီအနွယ်တော်တွေဟာ အင်မတန်မှ မာန ကြီး မြင့်မြတ် အဆင့်အတန်း မြင့်ကြတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ သူများနဲ့ သွေး နှောမခံဘူး။ သူတို့ အမျိုးချင်း ပြန်ယူတဲ့အထိ မျိုးရိုးဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်း ကြတယ်။ တခြား ဆွေမျိုးအချင်းချင်း ဆိုတာထက် အသက် သိပ်မကွာတဲ့ မောင်နှမတစ်ဝမ်းကွဲကို ပြန်ယူတဲ့ အလေ့အထပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ ဗမာ ဘုရင်များ လုပ်လေ့ရှိတဲ့ ဘုရင်ဗဟိုပြု အမျိုးမျိုးသော မိဖုရားမောင်းမ ကိုယ်လုပ်တော်တွေကရတဲ့ သားသမီးအချင်းချင်း ပြန်ပေးစားတာနဲ့ တူ သလို ထင်ရပေမဲ့ အလွန်ပဲ ကွဲပြားတာတွေ ရှိပါတယ်။ ဗမာ့နန်းတွင်းရေးကိစ္စက အဖေတူ အမေကွဲတွေရဲ့ အခြေအနေပဲ ဖြစ်ပြီး နန်းတွင်းအုပ်စုဖွဲ့တဲ့ သဘော၊ ရွှေနန်းရှင်ရဲ့ နန်းပလ္လင်လုံခြုံရေး၊ သွေးစိမ်းတွေ နှောလာရင် စကားစိမ်း၊ အတွေးစိမ်းတွေ ဝင်လာမှာ ကြိုတား ထားတဲ့သဘော၊ မောင်းမတစ်ထောင်ရဲ့ သိပ်ကျယ်ပြန့်လာနိုင်တဲ့ အန္တရာယ် အစုအဖွဲ့ကြီးကို ကြံ့နိုင်သမျှကြံ့ချင်တဲ့ သဘောတွေ ပါနေလိမ့်မယ်ထင် ပါတယ်။ အတွင်းမီးကိုလည်း ငြိမ်းပြီးသား၊ အပြင်ရန်အတွက်လည်း လူစု ပြီးသား ဗျူဟာပေါ့ဗျာ။ အလုပ်ဖြစ်တာလည်း ရှိ၊ အလုပ်မဖြစ်လို့ အဖေကို သားသတ်၊ ဦးလေးတွေ ဘကြီးတွေကို တူတွ...

  ကြက်တွန်သံလေးတွေ သံလွင်တောင်မှနေ၍ ဂေသရှမန်အရပ်သို့ သွားသည့် လမ်းမှာဟု တမန်တော်ရှင်မဿဲနှင့် ရှင်လုကာတို့ လူစုက မှတ်တမ်းတင်ထားပါသည်။ သံလွင်တောင်ကိုတော့ ဂျေရုစလင်မြို့ အနီးအနား ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ ကြား ဖူး၍ အတိအကျ ကျွန်တော်မသိ။ ဂေသရှမန်အရပ်ကိုတော့ နာမည်ကျော် ဂေသရှမန်ဥယျာဉ်နှင့် တွဲ၍ ကျွန်တော် သိနေခဲ့သည်။ ထိုဥယျာဉ်ဝယ် သခင်ယေရှု ငိုကြွေးရင်း နောက်ဆုံး ဆုတောင်းခဲ့သည်မို့ ခရစ်ယာန် ဘာ သာဝင်တို့က အထွတ်အမြတ် ထားကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထိုညသည် ယေရှု ခရစ်တော်၏ နောက်ဆုံးညလည်း ဖြစ်သည်။ အဖမ်းခံ အသတ်ခံရမည့်အရေးကို ကြိုတင် မှန်းဆထားသူမို့ သူ့ အတွက်ကို စိတ်ပူပန်ပုံ မရသော်လည်း သံမှိုတွေကို လက်တွေ ခြေထောက် တွေထဲ ရိုက်သွင်း၊ သူခိုး ဓားပြများကို သတ်သော လူသတ်ကုန်းပေါ်မှာ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကြီးပေါ်မှာ နိမ့်ကျကဲ့ရဲ့စရာ သူ မသေချင်ပါဘူး တဲ့။ တခြား လူမြင်သူမြင် ကောင်းသည့် သူလိုငါလို သမားရိုးကျ သေလို့ရရင် သေချင်ပါသတဲ့။ ကိုယ်ချင်းစာတရား မေတ္တာတရားကို လိုက်လံဟောပြော မိ၍ ယခုလို အရှက်ရစရာ အသတ်ခံရသည် ဆိုပါလျှင် သူ့တရားဓမ္မများ ကို အထင်သေးကြတော့မည်မို့ ယခုအဖြစ်ဆိုးကြီးမှ ကျော်လို့ရရင် ကျော် ချင်ပါသည့်အကြောင်း ဆုတောင်းခဲ့သော ...

မင်းရယ် သူရယ် မိုးပြေးလေးတွေရယ်   ကျွန်တော် တစ်ခုခုလုပ်ချင်သည်။ လုပ်ပေးချင်သည်။ တစ်ခုခု ထိထိရောက်ရောက် လုပ်လိုက်ချင်သည်။ လုပ်ပစ်လိုက်ချင်သည်။ ဒီမှာ သွေး၊ ဒီမှာ မျက်ရည်၊ ဒီမှာ မီးလောင်ပြင်ဟု မိုးအဆုံး မြေအနှံ့ သံစုံအော်ဟစ် ပစ်လိုက်ချင်သည်။ ချစ်သူကိုလည်း အလိုမကျ၊ မုန်းသူတွေကိုလည်း အလို မကျ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း အလိုမကျ။ ဘယ်နေရာရောက်ရောက် နေ သာထိုင်သာ မရှိလှ။ လမ်းတွေ တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ်၊ မြစ်တွေ တစ်ကွေ့ ပြီးတစ်ကွေ့၊ အရိပ်တွေ တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင်။ ထိုအချိန်က ကဗျာတွေ စာတွေ ရေးချင်သည်။ နေ့တိုင်းလိုလိုလည်း ရေးကြည့်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော် ပြန်ဖတ်ကြည့်သည့်အခါ မကြိုက်တော့ ပြန်၊ အလိုမကျမိပြန်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်သေးလာမိပြန်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ရေးလိုက် ဖျက်လိုက်၊ ပြန်ရေးလိုက် ပြန်ဖျက်လိုက်နှင့် အခါခါ စိတ်တိုခဲ့ရသည်။ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာက အရင်ရေးခဲ့သမျှထက် ပိုကောင်းအောင်၊ ပို၍ အချီးကျူးခံရအောင်၊ ပို၍ မျက်ရည်ချူဖြစ်အောင်၊ ပိုပြီး လက်ခုပ်သံ ခပ်ဆူဆူ ကြားရအောင် လောဘတက်မိနေသော စိတ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်အမှန်တကယ် ကြွေးကြော်လိုသော အသံမျိုးကို မရေးနိုင် ရကောင်းလားဟု ဝမ်းနည်းလာမိသည်။ အပြင်မှာ တကယ်မြင်နေရသော ...

လူလိမ်   ထိုသို့ဖြင့် ငါးနှစ်တစ်ခါ ခြောက်နှစ်တစ်ခါ ကျွန်တော် ခဏ ခဏ အလိမ်ခံခဲ့ရဖူးသည်။ အလိမ်ခံရပြီးကာစ သတိထားမှပါလေဟု အသိသတိကြိုးလေး တင်းနေသမျှတော့ ပွတ်ကာသီကာ ရှောင်၍ လွတ်ခဲ့တာတွေလည်း ရှိသည်။ ကြာသွားတော့လည်း အရင် ခံခဲ့ရသည်များကို မေ့မေ့ လျော့လျော့ ဖြစ်နေချိန်မျိုးတွင် ထပ်ခံရပြန်သည်။ ထိုသံသရာမှ ဘယ်တော့ လွတ်မည် မသိ။ သိသိချည်းနဲ့ရော၊ အယုံလွယ်မိ၍ရော၊ အားနာတတ် သနားတတ်လို့ရော လိမ်နည်းပေါင်း စုံလင်စွာ၊ လူအမျိုးအစားပေါင်း စုံ လင်စွာဖြင့် ကျွန်တော့်ဘဝက မြိုင်ဆိုင်လွန်းလှသည်။ ကျွန်တော်နှင့်မစိမ်းသော နယ်မြို့ကြီးတစ်မြို့တွင် စီးနေကျ ဆိုက်ကားသမားလေး တစ်ယောက် ရှိသည်။ တခြား စီးစရာများကို သူငယ်ချင်း မိတ်ဆွေတချို့က ပေးထားသော်လည်း ကျွန်တော် မယူဖြစ်။ ကျွန်တော် တည်းခိုနေသော မြို့လယ်နေရာနှင့် အလုပ်ရှိရာ မြို့ပြင် ဆိပ်ကမ်းက အတော်ကို ဝေးပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကျွန်တော့်ကို အကြိုအပို့ လုပ်ရန် သူ့ ဆိုက်ကားကိုပင် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူကလည်း ကျွန်တော့်လို စာသမား ပေသမား သီချင်းသမား ဖြစ်၍ ခင်မင်မိခဲ့သည့်အပြင် ကူညီချင်သည့် စိတ်ကြောင့်လည်း အလုပ်တစ်ခု ပေးဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ရော သူ့အမျိုးသမီးနှင့် ကလေးကပါ က...