လွမ်းလို့ ကျန်ရစ်ခဲ့မှာကို အားနာပါတယ်လေ… - ငြိမ်းကျော်
 |
| လွမ်းလို့ ကျန်ရစ်ခဲ့မှာကို အားနာပါတယ်လေ… - ငြိမ်းကျော် |
လွမ်းလို့ ကျန်ရစ်ခဲ့မှာကို အားနာပါတယ်လေ… - ငြိမ်းကျော်
ဒီဝတ္ထုကို ဖတ်ပြီးတော့ ရင်ထဲမှာ အရမ်းကို နစ်ဝင်သွားတယ်လို့ပဲ ပြောရပါတော့မယ်။ ကျွန်မလို စာတွေ သိပ်မဖတ်ဖူးတဲ့ သာမန်စာဖတ်သူတစ်ယောက်အတွက်တောင် စာအုပ်ကို ဖတ်ပြီးသွားတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ လေးလံပြီး ဝမ်းနည်းသလိုလို ဖြစ်ကျန်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီစာအုပ်က အချစ်ဇာတ်လမ်းဆိုပေမယ့်၊ ဒီဘက်ခေတ်က အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေလို မဟုတ်ဘဲ အရမ်းကို ရိုးသားပြီး သန့်ရှင်းတယ်။ ဇာတ်လမ်းထဲက လူတွေရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို ဆရာငြိမ်းကျော်က တကယ် နားလည်အောင် ရေးပြနိုင်တယ်။ ချစ်သူနှစ်ဦးရဲ့ သံယောဇဉ်၊ သူတို့ကြားက နားလည်မှုတွေက အရမ်းလှတယ်။
ဇာတ်ကောင်တွေက သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို ချုပ်တည်းပြီး၊ မိဘနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အားနာတဲ့ စိတ်၊ တာဝန်ယူလိုတဲ့ စိတ်တွေက တကယ့်လက်တွေ့ဘဝမှာ ရှိနေတဲ့ ခံစားချက်တွေလို့ ခံစားရတယ်။ အထူးသဖြင့် ဇာတ်ကောင်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ပြောချင်တာတွေ၊ လုပ်ချင်တာတွေ ရှိရဲ့သားနဲ့၊ နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှ မပြောနိုင်ဘဲ ကျန်ခဲ့ရတာမျိုးက ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ပေါ်လာစေတယ်။
ဝတ္ထုရဲ့ နောက်ဆုံးစာပိုဒ်တွေက အဓိကပဲ။ "လောကကျင့်ဝတ်တရားက အချစ်တရားကို အမြဲ အနိုင်ယူရစမြဲပဲလေ" ဆိုတဲ့ စကားက တကယ်ကို မှန်တယ်လို့ ထင်မိတယ်။ ဘဝမှာ ကိုယ်လိုချင်တာတစ်ခုတည်းကိုပဲ လုပ်လို့မရဘူး၊ တခြားလူတွေကိုလည်း ထည့်တွေးရတယ် ဆိုတာကို နားလည်စေတယ်။
ကားသော့ တန်းလန်းမေ့ကျန်ခဲ့တဲ့ အခန်းလေးဆို စိတ်ထဲမှာ တကယ်ပဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေရှာတာကို ပေါ်လွင်စေတယ်။
တစ်ချက်လောက် စဉ်းစားမိတာက... ဒီလိုမျိုး ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ ကိုယ့်တာဝန်ကို ယူရတာက ခေတ်ဟောင်းက အချစ်တွေလို့ ထင်ရတယ်။ အခုခေတ်ဆိုရင်တော့ ဒီထက်ပိုပြီး တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရှင်းလင်းတာမျိုးတွေ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လေးနက်တဲ့ အားနာတတ်တဲ့စိတ်က မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ အရမ်းလိုက်ဖက်တာကိုလည်း သဘောကျမိတယ်။
ရင်ထဲမှာ အချစ်နဲ့ တာဝန်ကို ချိန်ဆရတဲ့ ခံစားချက်ကို သေသေချာချာ ခံစားကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒီစာအုပ်ကို ဖတ်ကြည့်ဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ ဝမ်းနည်းစရာ ရသမျိုးကို ခံစားချင်သူတွေအတွက် အရမ်းကောင်းပါတယ်။
Comments
Post a Comment
တခုခု ပြောထားခဲ့ပါ။