ငလျင်အလွန် ဝတ္ထုတိုများ - ကျော်လင်းဆွေ
ဟာရုကိ မူရာကာမိ
ငလျင်အလွန် ဝတ္ထုတိုများ - ကျော်လင်းဆွေ
၁၉၉၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလမှာ လှုပ်ခတ်ခဲ့တဲ့ "ကိုဘေးငလျင်" (Kobe Earthquake) ဟာ ဂျပန်လူမျိုးတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ကြီးမားစွာ ရိုက်ခတ်ခဲ့ပါတယ်။ စာရေးဆရာ မူရာကာမိက ဒီငလျင်ကြီးကို အခြေခံပြီး ဝတ္ထုတို (၆) ပုဒ်ကို ရေးဖွဲ့ခဲ့တာပါ။ ထူးခြားတာက ဒီဇာတ်လမ်းတွေဟာ ငလျင်ရဲ့ ဗဟိုချက်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေ မဟုတ်ဘဲ၊ ငလျင်နဲ့ ဝေးရာအရပ်က လူတွေရဲ့ စိတ်အတွင်းပိုင်းမှာ ဘယ်လို ပြိုလဲမှုတွေ ဖြစ်ကုန်သလဲဆိုတာကို ခံစားချက်အပြည့်နဲ့ ပုံဖော်ထားတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
စာအုပ်ရဲ့ ပထမဆုံးဇာတ်လမ်းဖြစ်တဲ့ "ကုရှိရိုက ပန်းကန်ပြားပျံ" မှာဆိုရင် ငလျင်သတင်းကို တီဗီထဲမှာ ၅ ရက်ဆက်တိုက် စိုက်ကြည့်နေရင်းကနေ "ရှင့်အတွင်းထဲမှာ ဘာမှမရှိဘူး" ဆိုတဲ့ စာတစ်စောင်ထားခဲ့ပြီး အိမ်ပေါ်က ဆင်းသွားတဲ့ ဇနီးသည်အကြောင်းကို တွေ့ရပါမယ်။ ငလျင်လှုပ်လိုက်တာက မြေကြီးတင်မဟုတ်ဘဲ အပေါ်ယံ အဆင်ပြေနေပုံရတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးရဲ့ အောက်ခြေအထိပါ လှုပ်ခတ်သွားစေတာကို ပီပီပြင်ပြင် မြင်တွေ့ရမှာပါ။
ဒီစာအုပ်ထဲက ဇာတ်ကောင်တွေဟာ သူတို့ဘဝရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျောက်ဆုံးနေသလို ခံစားနေရသူတွေပါ။ "အတွင်းထဲမှာ ဘာမှမရှိဘူး" လို့ အပြောခံရတဲ့ ကိုမူရာ၊ မိမိကိုယ်ကို ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ထိုင်းအမျိုးသား နိမစ် စတဲ့ ဇာတ်ကောင်တွေကတစ်ဆင့် လူသားတွေရဲ့ အထီးကျန်မှုနဲ့ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေပုံကို မူရာကာမိက ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ ရေးဖွဲ့ထားပါတယ်။
မူရာကာမိရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ဒီစာအုပ်မှာလည်း ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ရာ (Magical Realism) အခိုက်အတန့်တွေကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ဥပမာ - တိုကျိုမြို့ကြီးကို ငလျင်ဒဏ်ကနေ ကယ်တင်ဖို့အတွက် ဧရာမဖားကြီးနဲ့အတူ မြေအောက်က တီကောင်ကြီးကို တိုက်ခိုက်ရတဲ့ "ဖားကြီး တိုကျိုကို ကယ်တင်ခြင်း" ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုတိုမျိုးပေါ့။ ဒါဟာ အပြင်လောကရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေကို လူတွေရဲ့ စိတ်ကူးအာရုံနဲ့ ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်သလဲဆိုတာကို တင်စားထားတာလို့ မြင်မိပါတယ်။
ဆရာကျော်လင်းဆွေရဲ့ ဘာသာပြန်ဟန်ကတော့ မူရင်းစာရေးဆရာရဲ့ လေယူလေသိမ်းကို မပျက်စေဘဲ မြန်မာစာဖတ်သူတွေ နားလည်လွယ်တဲ့ စကားလုံးအသုံးအနှုန်းတွေနဲ့ ချောမွေ့အောင် ပြန်ဆိုထားတာ တွေ့ရပါတယ်။ မူရာကာမိရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ စာသားတွေနောက်ကွယ်က နက်နဲတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို မြန်မာလို ဖတ်ရတဲ့အခါ ခံစားချက်က ပိုပြီး စိမ့်ဝင်လာစေပါတယ်။
ဒီစာအုပ်ဟာ ငလျင်အကြောင်း ရေးထားတဲ့ စာအုပ်ဆိုတာထက် "လူသားတွေရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ငလျင်" အကြောင်း ရေးထားတဲ့ စာအုပ်လို့ ပြောရင် ပိုမှန်ပါလိမ့်မယ်။ ဘဝမှာ တစ်ခုခု ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ဘာမှမရှိတော့ဘူးလို့ ခံစားရတဲ့အခါ လူတွေ ဘယ်လို ရုန်းကန်ကြသလဲဆိုတာကို အေးစက်စက်နဲ့ နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်နှစ်ခုကြားမှာ ခံစားရမှာပါ။
အပေါ်ယံ ဇာတ်လမ်းထက် ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ စာရေးဆရာ ပေးချင်တဲ့ "အတွင်းသဏ္ဌာန် လွတ်မြောက်မှု" (Spiritual Freedom) ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေရင်း ဖတ်ရှုကြည့်ဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။

Comments
Post a Comment
တခုခု ပြောထားခဲ့ပါ။