မာက့်(စ်)ဝါဒ နှင့် တွေးခေါ် မြော်မြင်ရေး - မြသန်းတင့်
“စိတ်သည် ရုပ်နှင့်ခွဲ၍ မရပေ။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလုပ်ဆောင်ချက်များသည် ဦးနှောက်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ ဖြစ်သည်။ ဦးနှောက်သည် တိရစ္ဆာန်နှင့် ပြင်ပကမ္ဘာလောကကြီးကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ အရာဝတ္ထုများကို သိမြင်သည့်အရာသည် အာရုံဖြစ်သည်။ အာရုံသည် အာရုံကြောများ၏ ပြုပြင်ဖန်တီးသော တုံ့ပြန်မှုမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။
တိရစ္ဆာန်အဖို့ အာရုံသည် ပြင်ပကမ္ဘာလောကကြီးနှင့် ဆက်သွယ်ရာ၌ အချက်ပြသော ကိရိယာဖြစ်သည်။ လူမှုတွင် (ထိခြင်း၊ သိခြင်း၊ မြင်ခြင်း) စသော အာရုံတွင် မကတော့ဘဲ၊ အချက်ပြ ကိရိယာတစ်ခု ပိုလာသည်။ ၎င်းမှာ စကားပြောခြင်းဖြစ်သည်။”
ဤကျမ်းကား မာ့က်(စ်)ဝါဒ အဘိဓမ္မာ၏ အခြေခံ သဘောတရားများကို အကျဉ်းချုပ် လေ့လာထားသော ကျမ်းသုံးကျမ်းအနက် နောက်ဆုံးကျမ်းဖြစ်၏။ ပထမကျမ်းမှာ အနုပဋိလောမ ရုပ်ဝါဒဖြစ်၍ ဒုတိယကျမ်းမှာ သမိုင်းဆိုင်ရာ ရုပ်ဝါဒဖြစ်၏။
စိတ်၏သဘာဝနှင့် မူလအစ၊ တွေးခေါ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်လာပုံ၊ သစ္စာတရားနှင့် လွတ်လပ်မှု စသည့် ဝါဒသဘောတရား၊ အတွေးအခေါ်နဲ့ အသိဉာဏ်ဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများစွာကို အကျဉ်းချုပ် ရေးသားထားသည့် ကျမ်းဖြစ်ပါသည်။
Comments
Post a Comment
တခုခု ပြောထားခဲ့ပါ။